Rail Baltica Rapla station

Rail Baltica pleit voor open data-standaarden en meer transparantie

Rail Baltica, het nieuw aan te leggen spoortraject tussen Polen en Finland is een van de grootste Europese spoorprojecten van de afgelopen decennia. Hierbij is veel aandacht voor innovatie en digitalisering. Andy Billington, innovatie en duurzaamheidsspecialist bij het project, breekt een lans voor een open blik en dito data-standaarden. “De vraag zou niet moeten zijn: kunnen we dit? maar: waarom zouden we dit niet doen?

Er wordt weleens gezegd dat digitalisering en duurzaamheid hand in hand gaan, maar veel te vaak praten mensen over ‘wij’, of erger nog ze zeggen dat: ‘zij’ dit zouden moeten doen. In plaats van “hoe gaan we dit samen bereiken”. Er is vaak sprake van tunnelvisie of hokjesdenken in de verschillende sectoren, maar soms ook binnen dezelfde sector.

Faxen

Zo zijn er binnen de spoorsector legio voorbeelden van bedrijven die suggereren dat andere partijen gewoon de kosten moeten dragen of zelfs moeten betalen voor het gebruik van data en dat integratie of zelfs transparantie durven te noemen. Van verladers is bekend dat ze Electronic Data Interchange (EDI) berichten naar providers sturen, die vervolgens omgezet moeten worden naar relatief oude en obscure dataformaten om de informatie te kunnen doorzetten naar andere partijen. Soms krijgen medewerkers van vervoerders zelfs te maken met faxen.

Bij het reizigersvervoer is de vraag waarom het ticketbeleid en de rechten van passagiers zo uiteenlopend is voor de verschillende vervoerswijzen, waardoor multimodaal reizen veel gecompliceerder is dan een vergelijkbare reis met de auto. En hoeveel wordt er in de hele transport en logistiek niet nog gedaan via de telefoon? En dat in de 21ste eeuw.

Tired and rusted

Vasthouden aan de huidige gang van zaken, of het doorvoeren van slechts kleine verbeteringen is niet genoeg. Soms betekent vasthouden aan ‘tried and trusted’ vasthouden aan ‘tired and rusted’ en misschien zou de migratie naar nieuwe oplossingen wel verplicht gesteld moeten worden.

In sommige gevallen werkt een ‘normale’ benadering aangevuld met andere technologieën, eventueel uit een andere sector, beter om de efficiëntie en flexibiliteit te vergroten. Bijvoorbeeld met een brandstofcel- en batterijtrein als duurzamer alternatief voor diesel. Misschien is een waterstofdrone met een drie keer zo grote actieradius, maar met hetzelfde laadvermogen een betere keuze voor onderzoek, monitoring en ingrijpen bij incidenten.

Andy Billington, Rail Baltica

Door sensoren te gebruiken uit de olie- en gasindustrie is mogelijk minder apparatuur of energie nodig dan voor de oplossingen die tot nu toe gebruikt worden en wellicht bieden ze extra functies (bijvoorbeeld de detectie van indringers achter omheiningen). Voor communicatie is misschien een neutraal hosting netwerk of een softwarebased benadering nodig. Minder speciale hardware werkt misschien wel beter, flexibeler en ook kostenverlagend.

Bagage en pakketjes

Voor reizigers kunnen systemen worden ingericht om een naadloze integratie te realiseren van vervoer door de lucht, over het spoor en het water. En met een zeer kleine ecologische voetafdruk. Dat is ontzettend belangrijk als we een geïntegreerde oplossing willen bieden voor ingecheckte bagage voor alle vervoerswijzen. Daar zijn beveiligde en gescheiden routes voor nodig. Diezelfde systemen kunnen naast bagage ook worden gebruikt voor pakketten en lichte vracht.

Voor de logistieke sector kan gepland goederenvervoer per spoor deel uitmaken van een efficiënter ‘fysiek internet’, door lijnvracht te integreren met een slimme last mile. Die last mile zou kunnen worden afgelegd met autonome EV-trucks, bakfietsen, pakketautomaten op stations of zelfs bezorgdrones, met data-integratie om veel efficiëntere en duurzamere resultaten te bereiken.

Duurzaamheidsdoelen

Mensen vergeten vaak dat duurzaamheidsdoelstellingen niet alleen gaan over uitstoot van CO2 en fijnstof. Open standaarden en open data zijn minstens zo belangrijk. Ze bieden meer kansen voor het MKB. Flexibele systemen kunnen snel inspelen op de actuele situatie en nieuwe mogelijkheden creëren. Hiermee kan vendor lock-in worden vermeden en dat betekent dat meer leveranciers en innovators een bijdrage kunnen leveren. Daarnaast zorgt dit er voor dat er in de toekomst meer mensen met een systeem kunnen werken.

Modulaire systemen en flexibele architectuur maken vervanging van losse componenten mogelijk, zodat niet hele systemen hoeven te worden vervangen. Door het zorgvuldig ontwerpen van systemen, subsystemen en interfaces kan de levensduur worden vergroot van maanden naar jaren of zelfs decennia. Daarmee wordt ook het risico om afhankelijk te worden van een handvol leveranciers kleiner.

Schaalbaarheid

Duurzamere IT-oplossingen die voorheen alleen beschikbaar waren voor hele grote techbedrijven, zijn nu ook beschikbaar voor bredere toepassing in het veld. Softwareoplossingen maken veerkracht en schaalbaarheid mogelijk, met open oplossingen beschikbaar voor private clouds die dezelfde flexibiliteit kunnen bieden als de publieke aanbieders, ongeacht de locatie.

De beweging in de richting van deze door software gedefinieerde wereld zou geen bijzaak moeten zijn, zeker niet in een greenfield situatie. Het wordt tegenwoordig veel toegepast door wereldwijd opererende bedrijven in de IT, telecom, defensie, olie en gas, luchtvaart, financiële sector en meer.

De relatief eenvoudige stappen die hiertoe zouden moeten leiden zijn:

  • Open standaarden voor het delen van data en interfaces tussen systemen, ongeacht de leverancier;
  • Gebeurtenisgestuurde systemen, misschien geen microservices, maar zeker geen monolieten;
  • Het vermijden van legacy lock-in of propriëtaire ‘standaarden’; gebruik ISO of EN waar ze bestaan, gebruik Open processen om tot standaarden te komen waar dat niet het geval is;
  • De volledige reikwijdte van de duurzaamheidsdoelen en de impact op de levensduur als essentiële factoren in de besluitvorming. Zowel bij de levering van infrastructuur als de exploitatie van diensten.

Voor veel van deze zaken zijn elementen als sleutels of unieke identifiers nodig, maar die zijn er al ​​– en of het nu gaat om onderdelen in de toeleveringsketen, componenten in de infrastructuur, rollend materieel of hetgeen vervoerd wordt, er kunnen unieke identifiers voor worden toegepast. En publieke normen voor gegevensuitwisseling tussen organisaties kunnen worden gebruikt in toeleveringsketens, logistieke en transportnetwerken, en in ICT-omgevingen om de fysieke en de digitale wereld met elkaar te verbinden.

Fysiek internet

Binnen de logistiek bestaan ​​er datastandaarden die het ‘fysieke internet’ mogelijk kunnen maken; nieuwe normen voor containers of ladingdragers kunnen nodig zijn, maar bestaande oplossingen uit andere sectoren kunnen ook voldoende zijn. Beveiligingsoplossingen die op overheidsniveau betrouwbaar zijn gebleken zijn al enkele jaren openbaar beschikbaar en kunnen worden gebruikt voor het uitwisselen van gegevens tussen organisaties en over de grenzen heen.

De vraag zou niet moeten zijn ‘kunnen we dit?’ maar ‘Waarom zouden we dit niet doen?’

Dit opiniestuk was oorspronkelijk een reactie op een bericht op LinkedIn, waarin zowel het recente rapport werd besproken van het IPCC (Intergouvernementeel Panel over klimaatverandering) van de Verenigde Naties en een rapport van Swiss Re, waarin een potentiële daling van 18 procent van het mondiale bbp wordt voorspeld wanneer er geen maatregelen worden genomen tegen klimaatverandering.

U las zojuist één van de gratis premium artikelen.

Wilt u onbeperkt lezen? Sluit nu een gratis proefabonnement af en 

krijg onbeperkt toegang tot vakinformatie over de spoormarkt.

1 maand gratis proefabonnement

Auteur: Paul van den Bogaard

Paul van den Bogaard is redacteur van SpoorPro.

Reageer ook

Nog maximaal tekens

Log in via een van de volgende social media partners om je reactie achter te laten.

Rail Baltica pleit voor open data-standaarden en meer transparantie | SpoorPro.nl
Rail Baltica Rapla station

Rail Baltica pleit voor open data-standaarden en meer transparantie

Rail Baltica, het nieuw aan te leggen spoortraject tussen Polen en Finland is een van de grootste Europese spoorprojecten van de afgelopen decennia. Hierbij is veel aandacht voor innovatie en digitalisering. Andy Billington, innovatie en duurzaamheidsspecialist bij het project, breekt een lans voor een open blik en dito data-standaarden. “De vraag zou niet moeten zijn: kunnen we dit? maar: waarom zouden we dit niet doen?

Er wordt weleens gezegd dat digitalisering en duurzaamheid hand in hand gaan, maar veel te vaak praten mensen over ‘wij’, of erger nog ze zeggen dat: ‘zij’ dit zouden moeten doen. In plaats van “hoe gaan we dit samen bereiken”. Er is vaak sprake van tunnelvisie of hokjesdenken in de verschillende sectoren, maar soms ook binnen dezelfde sector.

Faxen

Zo zijn er binnen de spoorsector legio voorbeelden van bedrijven die suggereren dat andere partijen gewoon de kosten moeten dragen of zelfs moeten betalen voor het gebruik van data en dat integratie of zelfs transparantie durven te noemen. Van verladers is bekend dat ze Electronic Data Interchange (EDI) berichten naar providers sturen, die vervolgens omgezet moeten worden naar relatief oude en obscure dataformaten om de informatie te kunnen doorzetten naar andere partijen. Soms krijgen medewerkers van vervoerders zelfs te maken met faxen.

Bij het reizigersvervoer is de vraag waarom het ticketbeleid en de rechten van passagiers zo uiteenlopend is voor de verschillende vervoerswijzen, waardoor multimodaal reizen veel gecompliceerder is dan een vergelijkbare reis met de auto. En hoeveel wordt er in de hele transport en logistiek niet nog gedaan via de telefoon? En dat in de 21ste eeuw.

Tired and rusted

Vasthouden aan de huidige gang van zaken, of het doorvoeren van slechts kleine verbeteringen is niet genoeg. Soms betekent vasthouden aan ‘tried and trusted’ vasthouden aan ‘tired and rusted’ en misschien zou de migratie naar nieuwe oplossingen wel verplicht gesteld moeten worden.

In sommige gevallen werkt een ‘normale’ benadering aangevuld met andere technologieën, eventueel uit een andere sector, beter om de efficiëntie en flexibiliteit te vergroten. Bijvoorbeeld met een brandstofcel- en batterijtrein als duurzamer alternatief voor diesel. Misschien is een waterstofdrone met een drie keer zo grote actieradius, maar met hetzelfde laadvermogen een betere keuze voor onderzoek, monitoring en ingrijpen bij incidenten.

Andy Billington, Rail Baltica

Door sensoren te gebruiken uit de olie- en gasindustrie is mogelijk minder apparatuur of energie nodig dan voor de oplossingen die tot nu toe gebruikt worden en wellicht bieden ze extra functies (bijvoorbeeld de detectie van indringers achter omheiningen). Voor communicatie is misschien een neutraal hosting netwerk of een softwarebased benadering nodig. Minder speciale hardware werkt misschien wel beter, flexibeler en ook kostenverlagend.

Bagage en pakketjes

Voor reizigers kunnen systemen worden ingericht om een naadloze integratie te realiseren van vervoer door de lucht, over het spoor en het water. En met een zeer kleine ecologische voetafdruk. Dat is ontzettend belangrijk als we een geïntegreerde oplossing willen bieden voor ingecheckte bagage voor alle vervoerswijzen. Daar zijn beveiligde en gescheiden routes voor nodig. Diezelfde systemen kunnen naast bagage ook worden gebruikt voor pakketten en lichte vracht.

Voor de logistieke sector kan gepland goederenvervoer per spoor deel uitmaken van een efficiënter ‘fysiek internet’, door lijnvracht te integreren met een slimme last mile. Die last mile zou kunnen worden afgelegd met autonome EV-trucks, bakfietsen, pakketautomaten op stations of zelfs bezorgdrones, met data-integratie om veel efficiëntere en duurzamere resultaten te bereiken.

Duurzaamheidsdoelen

Mensen vergeten vaak dat duurzaamheidsdoelstellingen niet alleen gaan over uitstoot van CO2 en fijnstof. Open standaarden en open data zijn minstens zo belangrijk. Ze bieden meer kansen voor het MKB. Flexibele systemen kunnen snel inspelen op de actuele situatie en nieuwe mogelijkheden creëren. Hiermee kan vendor lock-in worden vermeden en dat betekent dat meer leveranciers en innovators een bijdrage kunnen leveren. Daarnaast zorgt dit er voor dat er in de toekomst meer mensen met een systeem kunnen werken.

Modulaire systemen en flexibele architectuur maken vervanging van losse componenten mogelijk, zodat niet hele systemen hoeven te worden vervangen. Door het zorgvuldig ontwerpen van systemen, subsystemen en interfaces kan de levensduur worden vergroot van maanden naar jaren of zelfs decennia. Daarmee wordt ook het risico om afhankelijk te worden van een handvol leveranciers kleiner.

Schaalbaarheid

Duurzamere IT-oplossingen die voorheen alleen beschikbaar waren voor hele grote techbedrijven, zijn nu ook beschikbaar voor bredere toepassing in het veld. Softwareoplossingen maken veerkracht en schaalbaarheid mogelijk, met open oplossingen beschikbaar voor private clouds die dezelfde flexibiliteit kunnen bieden als de publieke aanbieders, ongeacht de locatie.

De beweging in de richting van deze door software gedefinieerde wereld zou geen bijzaak moeten zijn, zeker niet in een greenfield situatie. Het wordt tegenwoordig veel toegepast door wereldwijd opererende bedrijven in de IT, telecom, defensie, olie en gas, luchtvaart, financiële sector en meer.

De relatief eenvoudige stappen die hiertoe zouden moeten leiden zijn:

  • Open standaarden voor het delen van data en interfaces tussen systemen, ongeacht de leverancier;
  • Gebeurtenisgestuurde systemen, misschien geen microservices, maar zeker geen monolieten;
  • Het vermijden van legacy lock-in of propriëtaire ‘standaarden’; gebruik ISO of EN waar ze bestaan, gebruik Open processen om tot standaarden te komen waar dat niet het geval is;
  • De volledige reikwijdte van de duurzaamheidsdoelen en de impact op de levensduur als essentiële factoren in de besluitvorming. Zowel bij de levering van infrastructuur als de exploitatie van diensten.

Voor veel van deze zaken zijn elementen als sleutels of unieke identifiers nodig, maar die zijn er al ​​– en of het nu gaat om onderdelen in de toeleveringsketen, componenten in de infrastructuur, rollend materieel of hetgeen vervoerd wordt, er kunnen unieke identifiers voor worden toegepast. En publieke normen voor gegevensuitwisseling tussen organisaties kunnen worden gebruikt in toeleveringsketens, logistieke en transportnetwerken, en in ICT-omgevingen om de fysieke en de digitale wereld met elkaar te verbinden.

Fysiek internet

Binnen de logistiek bestaan ​​er datastandaarden die het ‘fysieke internet’ mogelijk kunnen maken; nieuwe normen voor containers of ladingdragers kunnen nodig zijn, maar bestaande oplossingen uit andere sectoren kunnen ook voldoende zijn. Beveiligingsoplossingen die op overheidsniveau betrouwbaar zijn gebleken zijn al enkele jaren openbaar beschikbaar en kunnen worden gebruikt voor het uitwisselen van gegevens tussen organisaties en over de grenzen heen.

De vraag zou niet moeten zijn ‘kunnen we dit?’ maar ‘Waarom zouden we dit niet doen?’

Dit opiniestuk was oorspronkelijk een reactie op een bericht op LinkedIn, waarin zowel het recente rapport werd besproken van het IPCC (Intergouvernementeel Panel over klimaatverandering) van de Verenigde Naties en een rapport van Swiss Re, waarin een potentiële daling van 18 procent van het mondiale bbp wordt voorspeld wanneer er geen maatregelen worden genomen tegen klimaatverandering.

U las zojuist één van de gratis premium artikelen.

Wilt u onbeperkt lezen? Sluit nu een gratis proefabonnement af en 

krijg onbeperkt toegang tot vakinformatie over de spoormarkt.

1 maand gratis proefabonnement

Auteur: Paul van den Bogaard

Paul van den Bogaard is redacteur van SpoorPro.

Reageer ook

Nog maximaal tekens

Log in via een van de volgende social media partners om je reactie achter te laten.