Treinpersoneel psychisch slecht voorbereid op aanrijding met persoon

Conducteur, NS, perron, trein

64 procent van het treinpersoneel voelt zich mentaal onvoldoende voorbereid bij een aanrijding met een persoon. Dat blijkt uit een onderzoek van de Vrije Universiteit Amsterdam. Voor de Vakbond voor Rijdend Personeel (VVMC) zijn de resultaten van het onderzoek de zoveelste bevestiging dat er dringend aandacht moet komen in de opleiding voor mogelijke psychische schade bij een aanrijding met een persoon.

Wilt u dit artikel lezen?

Word nu SpoorPro Premium Abonnee en krijg onbeperkt toegang tot vakinformatie over de spoormarkt. 

start abonnement

Overzicht alle abonnementen

Auteur: Marieke van Gompel

Marieke van Gompel is journalist van SpoorPro en algemeen hoofdredacteur van ProMedia Group.

6 reacties op “Treinpersoneel psychisch slecht voorbereid op aanrijding met persoon”

Willem van der Houven|10.02.20|12:12

Nuanceverschil, 64 % van het treinpersoneel onder de leden van de VVMC. Maar hoeveel je ook van te voren wil voorbereiden, regelen of toelichten, je bent *nooit* voorbereid op een aanrijding met persoon.. (een object noemen we dat tegenwoordig) Het enige waar ik rekening mee houd na 33 jaar spoorervaring op en naast het spoor in binnen en buitenland is dat elke dag statistisch de kans groter wordt op een aanrijding..

Henk Derksen|10.02.20|12:39

Maar dat is toch geen nieuws, dat is al ruim 40 jaar zo en misschien nog wel langer, het enige dat er gedaan moet worden is het probleem aanpakken, ervaringsdekundigen genoeg

H.H. Baas|10.02.20|13:39

Het is niet alleen treinpersoneel. In mijn actieve periode ben ik meermaals gebeld door vl met de mededeling dat een machinist een stoot heeft gevoeld. Gelukkig is mij op de cursus geleerd om in die gevallen nooit iemand alleen op pad te laten gaan.

Wiebe Goossen|10.02.20|14:02

Het is maar de vraag of ook maar iemand daarop ‘psychisch’ voorbereid kan zijn; zoiets moet toch een traumatische belevenis zijn!

Leo A. van Leeuwen|10.02.20|14:14

Ik mocht toentertijd als verkoopmedewerker te Sptz en bij mijn spoorhuis langs de lijn wel zeven keer een “dodensprong” meemaken en werd meermalen opgezadeld met een gruwelijke aanblik van zo’n verminkt lichaam. Het is echt onbegrijpelijk dat er nog steeds hoofdzakelijk aandacht is voor het rijdend personeel, terwijl “grondpersoneel” vaak meer te zien, te horen en te beleven krijgt bij zo’n calamiteit. Ik heb NS 23 jaar geleden na 40 jaar verlaten maar denk nog dagelijks aan die gebeurtenissen..

Cok Hoefnagel|11.02.20|00:52

Een onderzoek voor het zoeken naar publiciteit. Je kunt niet op kalamitieten voorbereid zijn, immers elk geval is anders. Elk personeelslid op een trein loopt het risico tenminste 1 keer zoiets mee te maken. En het is ook duidelijk dat het mentale gevolgen heeft en dat je niet de volgende dag vrolijk fluitend naar je werk gaat. Maar ook de beste voorbereiding is altijd onvoldoende in dit soort gevallen. De menselijke geest is niet programeerbaar.

Reageer ook

Nog maximaal tekens

Log in via een van de volgende social media partners om je reactie achter te laten.